Postavku, pored celokupnog legata, 79 dela iz kolekcije Galerije „Lazar Vozarević“. čine i dela iz kolekcije Galerije Matice srpske, kao i pet ilustracija Pabla Pikasa iz Narodnog muzeja Srbije i jedno Pikasovo delo iz Ambasade Republike Francuske u Beogradu.
Posetioci u Novom Sadu imaju priliku upoznaju dela koja čine najpotpuniji pregled svih Vozarevićevih stvaralačkih faza od pojavljivanja na umetničkoj sceni ranih pedesetih godina 20. veka, do poslednjih radova iz 1968. godine.
Izložbu je otvorio direktor Francuskog instituta u Srbiji Amos Rajhman koji je istakao da Galerija Mtaice srpske koja je posvećena srpskoj umetnosti, u sebi nosi i tragove brojnih evropskih uticaja.
„Upravo je to istaknuto kroz izložbu o Lazaru Vozareviću: srpskom umetniku, obogaćenom raznovrsnim uticajima, koji je bio posvećen estetskom istraživanju i čiji odjeci prevazilaze granice njegove zemlje. Duboko pod uticajem moderne umetnosti, naročito francuske, Lazar Vozarević je uspeo da ove reference uklopi u izrazito ličan umetnički izraz. Izuzetan primer toga je i pozajmica dela Mrtva priroda sa šarlotom Pabla Pikasa, iz kolekcije Ambasade Francuske u Beogradu, koje osvetljava ovu umetničku povezanost i pozicionira izložbu u širi dijalog među kulturama“, istakao je Rajhman.
Veliki jubilej bio je povod da dela Lazara Vozarevića iz matične galerije u Sremskoj Mitrovici krenu na put ka gradovima i galerijama koje su zauzimale važno mesto u umetnikovom životu.
Nakon Zrenjanina i Beograda, gde je kroz pažljiv odabir publici predstavljeno njegovo stvaralaštvo, Galerija Matice srpske ugostila je u celosti najvredniji deo kolekcije Galerije „Lazar Vozarević“.
„Danas, sedam decenija kasnije, vraćamo se ne samo u izložbeni prostor već i u razgovor – između dva grada, dva kolektiva, dva načina čuvanja istog nasleđa. Galerija Matice srpske i Galerija „Lazar Vozarević“ dele istu posvećenost: da delo umetnika ne bude zatvoreno iza stakla, već da bude živa, pokretna tačka susreta sa publikom“, poručila je direktorka Galerije „Lazar Vozarević” Marija Vuruna.
Upravnica GMS Tijana Palkovljević Bugarski rekla je da oba postavka ukazuje na raznolikost i bogatstvo slikarskog opusa Lazara Vozarevića, da dočarava vezu sa srednjovekovnom umetnošću i raznovrsne mogućnosti njene interpretacije u umetnosti u 20. veku.
Lazar Vozarević je likovni izraz gradio u živoj i dinamičnoj kulturnoj sceni pedesetih godina reagujući na društveno-političke i umetničke okolnosti.
Bio je član istaknutih umetničkih grupa „Jedanaestorica“ i „Decembarska grupa“.
U prvom, figurativnom periodu dela odlikuju geometrijska konstrukcija, lomljenje oblika i snažna egzistencijalna dimenzija.
U potrazi za savremenim likovnim jezikom, umetnik se oslanjao na dva ključna izvora inspiracije – delo Pabla Pikasa i bogatstvo vizantijske umetnosti.
Zatim je usledila kratkotrajna faza enformela, u kojoj je Vozarević kroz neslikarske materijale istraživao mogućnosti novog izraza.
Poslednju, postenformel fazu karakterišu slike-reljefi geometrizovanih kompozicija snažnog kolorita i duboke duhovne simbolike.
Autentična promišljanja o savremenoj slici i odnos prema srednjovekovnom nasleđu čine opus Lazara Vozarevića jednim od najznačajnijih i najprepoznatljivijih ostvarenja srpskog modernizma.
Autorke izložbe su Marija Vuruna, direktorka Galerije „Lazar Vozarević“, Ivana Rastović i Ivana Janjić, kustoskinje Galerije Matice srpske.
Postavku prate tri video-animacije, koje putem savremenih tehnologija približavaju publici Vozarevićeve uzore i inspiracije za slike „Oplakivanje Hrista”, „Kvadrati” i „Porodica”, kao i tri filma posvećena životu i delu umetnika. P
Održaće se raznovrstan prateći program: tematska predavanja o životu i delu umetnika petkom u 19 sati, kustoska vođenja vikendom u 13 i 17 sati, kao i novi edukativni program za decu
Izložba će moći da se poseti do 31. januara 2026. godine.
pogledajte još
Duško Stojanović
akademski slikar i grafičar
Nekada je, u različitim društvenim sistemima i periodima razvoja ili propadanja, kultura uvek bila potisnuta ili sklonjena. Kultura je opasna jer donosi činjenice, istinu, život i emociju, a to se ne uklapa ni u jedan sistem. Zato nije čudo što istorija pokazuje da su je često proglašavali dekadentnom ili opasnošću po društvo.
Vida Ognjenović
rediteljka i književnica
„Odbijamo da budemo žrtve, nema razloga da vlast žrtvuje kulturu. Neka sa žrtvuje sama, neka se vlast sama preispita za svoje greške a ne da ih naplaćuje od kulture. Glasniku se glava ne seče. Bojeći se da ih je kultura prepoznala i prozrela, pokušavaju da uguše kulturu. Pa slabi su im zubi“.